Wintersport 2011:St. Anton – deel1

Je kijkt er hele jaar naar uit, maar voor je het weet is het al weer weken geleden: Met de mannen op wintersport.

Ieder seizoen is het door de drukke werkagenda's, bevallingen, een hectisch gezinsleven, nieuwe werkgevers, aankopen van huizen en bikkelharde onderhandelingen met het thuisfront weer een heel karwei om de de basisopstelling van dat jaar rond te krijgen.

De afgelopen jaren hebben we al heel wat mooie teams gehad, maar de selectie van dit jaar was zogezegd om van te smullen. Een prachtige mix van ervaring, uitstraling en enthousiasme in de personen van ex-moteleigenaar Yves, 'Pappie' Spinitosti en meester van de comeback Theo Kingsma, aangevuld met de mooie jongens Gillie-Billie en Hogesnaarie.

De reis naar onze wintersportbestemming werd afgelegd met twee auto's. Auto 1, met hierin Spinitosti vertrok 's morgens vanuit Haarlem om in Rotterdam Theo op te pikken na eerst een relaxed bakje koffie te hebben genuttigd, de reis verder te vervolgen richting Oostenrijk.

Het vertrek van auto 2, vanuit Goes, had wat meer voeten in de aarde: Gillie-Billie was nog betrokken bij de keiharde onderhandelingen in het G8 overleg, over de overname van de C1000. Uiteraard liep deze vergadering weer enorm uit omdat zowel Rusland en China om de haverklap gebruik maakten van hun veto-recht.
Nadat Gilles zich uiteindelijk had weten te ontworstelen aan al deze verplichtingen, stond hij tot overmaat van ramp ook nog in de file bij Rilland èn moest thuis z'n tas nog inpakken.
Hierdoor vertrok auto 2 uiteindelijk pas laat in de middag.

Daar Yves Gilles deze vertraging erg kwalijk nam, was de spanning in de auto dusdanig om te snijden, dat Snaarie (die inmiddels die dag al tientallen keren afscheid had genomen van eega en zoon) maar in z'n eentje achterin was gaan zitten.
Ondertussen stond auto 1 al uren in de file ergens in Duitsland (specifiekere informatie was niet voorhanden, vanwege de orientatie-technische handicap van Dhr. Kingsma).

Snaarie, had geheel tegen zijn gewoonte in, een prima overnachtingsplek geregeld net voor de Oostenrijkse grens. Tosti en Theo kwamen daar rond een uur of half 8 's avonds aan en nuttigde een prima maaltijd in het ietwat jaren 70 aandoende restaurant, waar eveneens een bruiloftsfeest gegeven werd. Het bleek in deze streek een gewoonte om hierbij een diascherm op te stellen en hier vervolgens niets op te projecteren. Vervolgens probeerde de uitbater van het hotel het scherm op weergaloze wijze op te vouwen en bij het opbergen van dit scherm echt àlles te raken wat er te raken is op dit traject. Raar.

De tijdens de maaltijd genuttigde fles wijn, de halve liters Weizenbier en de aansluitende Irish coffee kwamen na de lange reis goed aan, dus leek het tijd om te gaan tukken.
Net op het moment dat Tosti en Theo besloten café de mand in te duiken, kwamen de heren van auto 2 aan, waardoor we uiteraard gezamenlijk nog een paar Weizenbieren moesten gaan nuttigen.

Binnen no time scheurden Theo en Gilles weer gezamelijk hun lachspier af. Gillie-Billie ging nog op de foto met het achtergebleven bruidspaar, en werd naar eigen zeggen nog uitgenodigd deel te nemen aan de traditionele huwelijksnacht-trio op de bruidssuite. Moe van de reis, sloeg Gilles dit echter beleefd af.

Binnenkort het volgende deel...